คนที่รักจริงใจ ไม่รู้ทำไมมักโดนแฟนทิ้ง
ทั้งที่ทำทุกสิ่ง แต่ยอดหญิงยังไม่พอใจ
ยังซิลิแซนแลน นอกใจแฟนไปหาผู้ใหม่
ใช้คำว่าดีเกินไป ทำร้ายผู้ชายฮักจริง
ผู้หญิงที่ดีช่างหายากแท้ เห็นมีเพียงแม่
นอกนั้นลวดลายเหมือนลิง
ปากบอกฮักอ้ายหัวใจของเธอกลอกกลิ้ง
อย่างว่าและคนฮักไม่จริงรั้งให้ตายก็ยังไปอยู่ดี
แต่ในวันนี้ความเศร้าอ้ายเผาไปแล้ว
หันมาตำแก้ว ฉลองความโสดอีกที
หน้าฮ้านหมอลำมีบ้างยามถึงดีกรี
เมาแล้วนอนได้ทุกที่ แค่บ่ใกล้กับขวยมดแดง
ออกแสงแต่ยามกินเหล้า ออกแสงแต่ยามกินเหล้า
ยามบ่เมากะทำดีคือหมู่ ยามหลวงปู่บิณฑบาต
ตอนเช้ายังก้มรับยถา
ฮักเหมิดค่าสำหรับอ้ายแล้วนั่นปัจจุบันเหงาบ่ได้กินอ้าย
หมู่ตั้งวงกะนั่งก๊งกะได้
เมาเหมิดคืนซดแจ้งกะได้ ความยุ่งแม่นบ่มี
ลั้นลาแต่ไม่ไปมั่วเมียเขา
จกสาวยามเมาครั้งเดียวนั้นไม่เคยมี
ถึงเมาแค่ไหนยังให้ซึ่งเกียติสตรี
มือซาวไปซูนบางทีนั้นเพราะดีกรีพาไป
ใครเอ้ยจะมองมุมใหนก็ช่าง
บ่ได้ขอสตางค์ของใครซื้อกินดอกหนอ
ไผรับบ่ได้กะส่างแค่คำด่าทอ
ว่าแล้วก็สาดเหล้าลงคอ เพื่อประสานรอยร้าวในดวงใจ
มีไผเห็นใจผมบ้าง มีไผเห็นใจผมบ้าง
เห็นนำทางไผกล้าถามบ่
อายบ่นอที่มีหมู่ขี้เหล้า แต่ถึงเมาก็บ่ทำร้ายใคร
ไผบ่เอิ้นขึ้นเฮือนกะส่าง ปากแก้วบางๆ ซื่อสัตย์แท้
มันบ่ตอแหลคือใจน้อง แม่หญิงใจสองบ่เอาแล้ว